سودان، گام اول دموکراسی: ۵ وزیر زن و دومین وزیر خارجه زن در جهان عرب

سودان

وقتی در سال ۴۹ سر کلاس درس روانشاد حمید عنایت در دانشکده حقوق دانشگاه تهران حاضر می شدم برایم عجیب بود که او پس از استقلال سودان استاد دانشگاه خرطوم بوده است. ایران کجا و سودان کجا؟ بعدها همسرش آنا عنایت در لندن، حکایت استاد شدن او در سودان را برایم گفت. حمید عنایت اطلاعات خوبی در باره گرایش های سیاسی آن هنگام سودان – و جهان عرب – داشت که برای من دانشجوی تازه از حویزه آمده جالب بود. حالا شصت سال از استقلال و سلسله های متوالی استبداد در این کشور می گذرد. شصت سال سرشار از مبارزه، شکست و مبارزه. پیکار در پایتخت و پیکار در پیرامون. سرانجام حکومت اسلامگرا، فاسد و مستبد عمر البشیر با تظاهرات و اعتراضات و مشارکت چشمگیر زنان و جان بازی جوانان به پیروزی رسید. حمایت کشورهای دموکراتیک غربی از تشکیل یک دولت مدنی، طرح های دخالت جویانه کشورهای متنفذ عرب منطقه را برای ادامه استبداد با ناکامی رو به رو کرد. به رغم جداشدن بخشی از سودان در سال های گذشته، نظام جدید، سیستم فدرالی را ترک نکرد. هم اکنون از حزب کمونیست تا احزاب سنتی لیبرال، ملی گرا و سازمان های مناطق و اتنیک ها آزادنه فعالیت می کنند. عبدالله حمدوک، کمونیست سابق و لیبرال تکنوکرات کنونی نخست و زیر شده است و وزیران اش را از میان مناطق پیرامونی، زنان و جوانان انتخاب کرده است. کابینه پنج وزیر زن دارد، و وزیر خارجه اش اسماء عبدالله دومین وزیر خارجه زن در تاریخ جهان عرب (س از موریتانی) است. یک وزیر هم مسوول امور فدرالیسم است. می توان گفت که در موج دوم بهار عربی، سودان گام نخست را به سوی یک حاکمیت مدنی، دموکراتیک و فدرال بر می دارد اما خطر بازگشت استبداد را هرگز نمی توان از نظر دور داشت. نظامیان آغشته به شهوت قدرت و میراث اقتصاد شبه ورشکسته کشور از مهمترین خطرهای رو به روی نظام جدید اند. حمدوک که نامزد جبهه ای از نیروهای دموکرات، چپ ، لیبرال و پیرامونی و اتنیکی سودان است گفته: اسلامگرایان سرنگون شده حق دارند همچون اپوزیسیون فعالیت کنند.

یوسف عزیزی بنی طرف

۶ سپتامبر۲۰۱۹

Latest News

پول خاص عربستان در دوره شیخ خزعل۱


سكه عربستان وجنايت در محمره عربستان


اسماعیل خویی در گذشت


شهرهای اسراییل؛ درگیری وآتش


شكست پروژه تك ملت سازى در ايران و اسرائيل


Facebook

Twitter

Flickr